:::: MENÜ ::::
Browsing posts in: 100 Şükür

2015’e Teşekkür

İstanbul’a gittiğimde sık sık evinde kaldığım bir arkadaşım, Burcu, geçenlerde bana ‘Bu ara çok seyahat ettin. Öğrendiklerini paylaşman gerek.’ dedi. Haklı. 2015’in neredeyse yarısında yollarda, evimden uzaktaydım. 8 farklı ülkede, 10’dan fazla farklı toplulukla, aktivistler, sosyal girişimciler, koro şefleri, yazarlar, sanatçılar, genç, yaşlı, kadın, erkek, bir çok ülkeden bir çok kişi ile beraberdim. Benim için oldukça dolu, zor, ama bir o kadar da güzel bir yıldı.

2013 ve 2014’ün sonunda, geçmiş yılda neler başardığımı ve bir sonraki yılda neleri hedeflediğimi yazmıştım. Ancak farkettim ki çok hedef-odaklı birisi değilim. Bu sefer, geçen yıl öğrendiğim ve bu yıl hatırlamak istediklerimi yazmaya karar verdim. Okumaya Devam Et



Güzel Hikayelerimiz Arttı!

Mutlu Girişimcilik Kampı (Happy Startup Summercamp) için daha ucuz olacağı için kendi götüreceğim çadırda kalmayı seçmiştim, ancak bizim çadırı Ankara’dan Yalova’ya getirmeyi unuttum. İngiltere’ye gitmeme 10 gün kala Yalova ve İstanbul’da paylaşılmış çadır var mı diye baktım, 2 kişi ile yazışmaya başladım. Çadırı olanlardan biri (Elif, namı değer pyrogaia) de aynı tarihlerde balayı için fotoğraf makinesi arıyormuş. Metrobüs durağında buluştuk, makineyi verdim, çadırı aldım. Artık ilk yurtdışı kamp deneyimim için hazırdım!  Okumaya Devam Et


Zamana Güvenmeyi Öğrendik!

Önce birkaç hayal vardı: beraber üretmek, kalbimizin götürdüğü yolu izlemek, gülmek, eğlenmek. Birkaç hayal, birkaç yapılacak iş… Yapılacaklar yapıldı, kimi hayal gerçek oldu, kimisi olmadı, nadasa, zamana bırakıldı… Sonra hayallerimiz gerçekleştikçe garip bir hayal doğurma moduna girdik. “Bu bile olduyorsa şu neden olmasın? Deneyelim görelim!” Hayaller iyi hoş da, hayaller büyüyünce yapılacak işler de artıyor, listemiz uzuyordu. Ara ara birbirimize sorar olduk “İşler yetişmiyoooor!” İyi de nereye ne yetiştiriyoruz?  Okumaya Devam Et


Yaratıcılığımızı Keşfettik!

Benim için yaptığım bir işten keyif almanın püf noktalarından biri bu: yaratıcılığımı görmek. Eşya Kütüphanesi benim için bu yolu açan işlerden. Ayşe’yi en başından beri yaratıcı buluyordum, ama artık farkındayım ki hepimiz yaratıcıyız! Bir bakıyorum Didem’in geçen hafta “hayat bazen çok tosun paşa izlemelik.” diyerek attığı e-posta Github’ta yeni bir istek olarak yerini alıyor. Ya da haftalardır aklımızda olan kitap kampanyası birden FonlaBeni’nin Facebook’ta paylaştığı bir resimle alevleniyor, ben Ayşe’ye bunu bize çevirsene diyorum, oradan birkaç gün sonra “eee” karakteri çıkıyor… Tam olarak nasıl bu noktaya geldik bilmiyorum, ama Eşya Kütüphanesi’nde öğrendiğim 3 güzel şey var:  Okumaya Devam Et


Başladık!

Mutlu Girişimcilik Kampı‘na (Happy Startup Summercamp) gittiğimden beri bu blog serisine başlama niyetindeyim. İlginç değil mi? “Başlamak” ile ilgili bir yazı aklımda dönüp durdu ama başlayamadım… Sanırım korktum. İnsanlar ne der? Severler mi? Bugün bu yazı ile kendime de tekrar hatırlatıyorum: Biz başlarken sonra ne olur diye uzun uzun düşünmedik ki, sadece başladık, denedik!  Okumaya Devam Et